آکادمی بنو/آموزش پایتون

متغیرها در پایتون

بهنام نوبخت · ۱۴۰۵/۸/۴

متغیرها یکی از مفاهیم پایه‌ای در برنامه‌نویسی پایتون هستند که برای ذخیره‌سازی و استفاده از اطلاعات در برنامه به کار می‌روند. هنگام توسعه یک نرم‌افزار، ممکن است به اطلاعاتی مانند نام کاربر، سن، قیمت محصول یا تعداد سفارش‌ها نیاز داشته باشیم. با استفاده از متغیرها می‌توانیم این اطلاعات را در برنامه نگهداری کنیم، تغییر دهیم و در محاسبات مختلف به کار ببریم. در این مقاله، با نحوه تعریف متغیر در پایتون، قوانین نام‌گذاری، انواع مقادیر و روش مقداردهی مجدد آشنا می‌شویم.

متغیر در پایتون چیست؟

متغیر (Variable) محلی از حافظه RAM است که برای نگهداری موقت اطلاعات استفاده می‌شود. با تعریف متغیر می‌توانیم به‌جای استفاده مکرر از یک مقدار، آن را با نام مشخصی در بخش‌های مختلف برنامه به کار ببریم.

برای مثال، فرض کنید می‌خواهیم نام یک کاربر را ذخیره کنیم:

name = "Ali"

print(name)

خروجی:

Ali

در این مثال:

  • name نام متغیر است.

  • علامت = برای انتساب مقدار به متغیر استفاده می‌شود.

  • "Ali" مقدار متنی متغیر است.

  • دستور print(name) مقدار متغیر را نمایش می‌دهد.

در پایتون نیازی نیست پیش از استفاده از یک متغیر، نوع آن را به‌صورت صریح تعریف کنید. پایتون نوع مقدار را در زمان اجرا تشخیص می‌دهد.

چگونه در پایتون متغیر تعریف کنیم؟

برای تعریف متغیر در پایتون، کافی است نام متغیر را بنویسید، سپس از علامت = استفاده کنید و مقدار موردنظر را به آن اختصاص دهید.

ساختار کلی تعریف متغیر به شکل زیر است:

variable_name = value

برای مثال:

name = "Sara"
age = 25
price = 199.99
is_active = True

در این مثال، چهار متغیر با مقادیر متفاوت تعریف شده‌اند:

  • name یک مقدار متنی دارد.

  • age یک عدد صحیح دارد.

  • price یک عدد اعشاری دارد.

  • is_active یک مقدار بولی دارد.

می‌توانیم مقدار همه متغیرها را به این شکل نمایش دهیم:

print(name)
print(age)
print(price)
print(is_active)

خروجی:

Sara
25
199.99
True

انواع مقادیر متغیرها در پایتون

متغیرها می‌توانند مقادیر با انواع داده مختلف را نگهداری کنند. در این مرحله، آشنایی اولیه با انواع داده برای درک بهتر متغیرها کافی است.

۱. متغیرهای متنی (String)

برای ذخیره متن از نوع داده str استفاده می‌شود. مقادیر متنی را می‌توان با کوتیشن تکی یا دوتایی نوشت.

first_name = "Ali"
last_name = 'Ahmadi'

print(first_name)
print(last_name)

هر دو روش برای تعریف رشته معتبر هستند.

۲. متغیرهای عدد صحیح (Integer)

نوع داده int برای ذخیره اعداد صحیح استفاده می‌شود.

age = 30
quantity = 5

print(age)
print(quantity)

این نوع داده برای مقادیری مانند تعداد محصولات، سن و تعداد سفارش‌ها کاربرد دارد.

۳. متغیرهای عدد اعشاری (Float)

برای ذخیره اعداد دارای بخش اعشاری از نوع داده float استفاده می‌شود.

product_price = 125.50
discount = 10.5

print(product_price)
print(discount)

۴. متغیرهای بولی (Boolean)

نوع داده bool فقط دو مقدار True و False دارد.

is_logged_in = True
has_discount = False

print(is_logged_in)
print(has_discount)

از مقادیر بولی معمولاً برای بررسی وضعیت‌ها و تصمیم‌گیری در برنامه استفاده می‌شود.

چگونه نوع داده یک متغیر را تشخیص دهیم؟

در پایتون، تابع type() نوع داده یک مقدار یا متغیر را مشخص می‌کند.

برای مثال:

name = "Ali"
age = 25
price = 99.90
is_active = True

print(type(name))
print(type(age))
print(type(price))
print(type(is_active))

خروجی:

<class 'str'>
<class 'int'>
<class 'float'>
<class 'bool'>

بنابراین، با استفاده از type() می‌توانیم بررسی کنیم که یک متغیر از چه نوع داده‌ای استفاده می‌کند.

قوانین نام‌گذاری متغیرها در پایتون

برای انتخاب نام متغیر باید چند قانون مهم را رعایت کنید.

۱. نام متغیر باید با حرف یا زیرخط شروع شود

نام متغیر می‌تواند با یک حرف انگلیسی یا علامت زیرخط (_) شروع شود.

name = "Ali"
_user_name = "Sara"
age2 = 25

اما شروع نام متغیر با عدد مجاز نیست:

2age = 25  # نادرست

۲. استفاده از فاصله در نام متغیر مجاز نیست

نام متغیر نمی‌تواند شامل فاصله باشد.

first_name = "Ali"  # درست

برای جدا کردن کلمات معمولاً از زیرخط استفاده می‌کنیم:

product_price = 150
user_age = 20

۳. نام متغیر به حروف بزرگ و کوچک حساس است

پایتون بین حروف بزرگ و کوچک تفاوت قائل می‌شود. بنابراین، name و Name دو متغیر متفاوت هستند.

name = "Ali"
Name = "Sara"

print(name)
print(Name)

خروجی:

Ali
Sara

۴. از کلمات کلیدی پایتون استفاده نکنید

کلماتی مانند if، for، class و return در پایتون کاربردهای خاصی دارند و نمی‌توان آن‌ها را به‌عنوان نام متغیر استفاده کرد.

برای مثال، کد زیر نادرست است:

if = 10

در مقابل، می‌توان از نام‌هایی مانند if_value یا user_class استفاده کرد.

۵. از نام‌های معنادار استفاده کنید

نام متغیر باید تا حد امکان نشان‌دهنده کاربرد آن باشد.

p = 150

این نام مشخص نمی‌کند که عدد ۱۵۰ چه مفهومی دارد. بهتر است بنویسیم:

product_price = 150

نام‌گذاری معنادار باعث خوانایی بیشتر کد و نگهداری آسان‌تر برنامه می‌شود.

استاندارد نام‌گذاری متغیرها در پایتون

در پایتون، قرارداد رایج برای نام متغیرها استفاده از سبک snake_case است. در این روش، کلمات با حروف کوچک نوشته می‌شوند و برای جدا کردن آن‌ها از زیرخط استفاده می‌شود.

نمونه‌های مناسب:

first_name = "Ali"
total_price = 250
user_phone_number = "09123456789"
order_count = 3

این روش در راهنمای سبک رسمی پایتون، یعنی PEP 8، نیز توصیه شده است.

چگونه مقدار یک متغیر را تغییر دهیم؟

مقدار متغیر را می‌توان در طول اجرای برنامه تغییر داد. برای این کار کافی است مقدار جدیدی به همان متغیر اختصاص دهید.

age = 20

print(age)

age = 25

print(age)

خروجی:

20
25

در این مثال، مقدار اولیه متغیر age برابر با ۲۰ است؛ سپس مقدار آن به ۲۵ تغییر می‌کند.

همچنین، می‌توان مقدار جدید را با استفاده از مقدار قبلی محاسبه کرد:

score = 10

score = score + 5

print(score)

خروجی:

15

در این مثال، پنج واحد به مقدار قبلی score اضافه شده است.

می‌توان همین عملیات را کوتاه‌تر نوشت:

score = 10

score += 5

print(score)

عملگر += مقدار سمت راست را به مقدار فعلی متغیر اضافه می‌کند و نتیجه را دوباره در همان متغیر قرار می‌دهد.

تعریف چند متغیر در یک خط

در پایتون می‌توان چند متغیر را در یک خط تعریف کرد.

name, age, city = "Ali", 25, "Tehran"

print(name)
print(age)
print(city)

خروجی:

Ali
25
Tehran

همچنین، می‌توان یک مقدار را به چند متغیر اختصاص داد:

x = y = z = 0

print(x)
print(y)
print(z)

خروجی هر سه متغیر برابر با 0 خواهد بود.

البته برای خوانایی بهتر، زمانی که مقداردهی پیچیده است، تعریف متغیرها در خطوط جداگانه می‌تواند انتخاب مناسب‌تری باشد.

تفاوت متغیر در پایتون با زبان‌های برنامه‌نویسی دیگر

در برخی زبان‌ها مانند C#، معمولاً هنگام تعریف متغیر نوع آن را مشخص می‌کنیم:

int age = 25;
string name = "Ali";

اما در پایتون، تعریف متغیر به شکل زیر انجام می‌شود:

age = 25
name = "Ali"

پایتون یک زبان با نوع‌دهی پویا (Dynamically Typed) است. یعنی نوع متصل به یک نام متغیر می‌تواند در طول اجرای برنامه تغییر کند.

برای مثال:

value = 100
print(value)

value = "Python"
print(value)

خروجی:

100
Python

در این مثال، ابتدا نام value به یک عدد صحیح و سپس به یک رشته اشاره می‌کند. این رفتار در پایتون مجاز است؛ با این حال، تغییر بی‌دلیل نوع متغیرها ممکن است خوانایی و نگهداری کد را دشوار کند.

جمع‌بندی

متغیرها یکی از اصلی‌ترین مفاهیم برنامه‌نویسی پایتون هستند و برای ذخیره و استفاده از اطلاعات در برنامه به کار می‌روند. برای تعریف متغیر کافی است نامی مناسب انتخاب کنید و با استفاده از علامت = یک مقدار به آن اختصاص دهید.

در این مقاله با تعریف متغیر، انواع داده اولیه، تابع type()، قوانین نام‌گذاری، تغییر مقدار متغیر و مقداردهی چند متغیر آشنا شدیم. تسلط بر این مفاهیم، پایه یادگیری موضوعات بعدی مانند عملگرها، عبارت‌های شرطی و حلقه‌ها خواهد بود.

۴۰

نظرات

کد در دسترس نیست

هنوز نظری ثبت نشده است.